آتیش میگیرم وقتی یه دانشآموز ۱۷ ساله میاد میگه: «حوصله درس خوندن ندارم!»
اون موقع یاد پدر و مادرش میافتم که با سختی و حقوق کم دارن کار میکنن
تا آینده این بچه ساخته بشه…
اما اون بچه میخواد حسرت بخوره، وقتی چند روز دیگه همه رفتن و رسیدن!
مسئولیت این حسرت با خودته، نه کس دیگه!
عدد ۴۰ رو بفرست که ویس کامل برات بفرستم، چطوری با برنامه درست و انگیزه واقعی برگردی به مسیر!
